کاش بارانی شو یم

کاش بارانی ببارد

آسمان ابر ی است نسیم ز یبا با من همراه است حس خو بی دار م آه نسیم …آیا بارانی خو اهد بارید ؟ دلم بر ای قد م ز دن زیر باران تنگ است دلم می خو اهد بوی نم خاک را با تمامی و جو د استشمام کنم فکر می کر د م تنها من به باران نیاز دار م اما ….
به خیابان می ر و د مر دی فر یاد می ز ند صدای او ر ا می شنو م بر می گر د م حس می کنم با کسی در شدید تر ین نزاعها است  اما او با همراهش حر ف می ز ند همر اه او به نظر بانویش می آید مر د فر یاد ز نان و با چشمهای خشم آلو د می نگر د و بانو به آن سوی دیگر می اند یشد شاید به گذ شته دو ر می نگر د که این فر یاد ها تر نمهای عاشقانه بود….
باز قد م می ز نم در جلوی باجه ر و ز نامه فر و شی به جر یده ها می نگر م همه جا خشو نت و نفر ت و تهدید است حتی در ر وی جلد ر و ز نامه های و ر زشی هم اخبار عجیبی می خو انم هنو ز داستان قتل همسر آن فو تبالیست است و ز نی که مد عی است که بخاطر عشق این جر م را به گر د ن گر فته است بخاطر عشق ؟ کدام عشق قتل بانوی دلداده را تجویز کر ده است ؟ آن دگر ان که ر و زی مر بی و باز یکن بو د ند در داد گاه تا آنجا که می تو انند پر ده دری می کنند هر دو ور زشکار هر دو مد عی تحصیلات و کمالات و هر دو سر مر بی محبو ب تر ین تیم ایران این گو نه صحبت می کنند ؟ در ادامه حبس کار شناس داو ری و… این ر وز نامه ها حتی ورزشی هم ز خشم صحبت می کند
دختر ان ر ا می بینم همه آنهائی که تا پسر کی را از دو ر می بینند خیلی ز و د لبخند خو د را فر اموش و اخم ر ا جانشین آن می کنند پسر کی از دو ر در بهر ز یبا تر نمی است دختر ک نیز او ر ا از دو ر می بیند اما هنگامی که از کنار هم ر د می شو ند روی بر می گر دانند چر ا ؟….
به مر دمان می نگر م چهر ه های عبوس و اگر فر یادی است بهر خشم است در جنگل آهن قر اضه های خیابان اتو مو بیلان به هیچ کس ر حم نمی کنند حتی به پیرزنی که و حشت ز ده بر روی خط عابر پیاده ر حم را می جو ید …
چهر ه ها خاکی ز خشم دار د لبخندی و ر حمی و اند کی انصاف ؟
کاش بار ان ببار د بار انی ز لطف که همه چهر ه بشوئیم شاید در طر او ت بار ان دگر آن مر د بر بانویش فر یاد نز د در ر و ز نامه چهر ه فو تبالیستی با لبخند بزر گ در کنار بانو یش خو د نمائی کند مر بی تیم ملی در داد گاه نباشد بر ای ر د شدن پیر ز ن مهر بان از روی خط کشی صف ماشینها بایست دختر کان لبخند به پسر ان هد یه دهند پسر ان با دیدن این لبخند نگاهی ز عشق و نه هو
س نثار شان کنند کاش به ر و ی هم نگاه کنند نگاهی ز عشق و با بانگی ز دلداد گی
کاش قدر بدانیم به پر ند گان می نگر م هنوز صدای ز یبایشان شنیده می شو د به یاد شعر خو اجه می افتم همان شعری که در ز یر قد م ز دن و خیس شدن زیر بار ان تر نم می کنم
هرکه شد محرم دل در حرم یار بماند
وان که اینکار ندانست در انکار بماند
اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن
شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند
محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد
قصه ماست که بر هر سر بازار بماند
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند

جز عشق نماند

جز عشق نماند