تا کجا می تو ان رفت؟

تا کجا می تو ان رفت؟

او مر ا به یاد جو انیم می انداز د در تمنای پر عشق و در جاو دانگی عشق به یاری و نو گلش که او نیز در دو ر اهی های این ر وزگار می پر سد مگر عشق را می تو ان در غیر رو یا و افسانه  نیز یافت ؟ داستان این دو دلداده را چندی است می شنو م و سخت در ز یبای عشقشان خشنو د م دو ست دار م هر د و به عشق بر سند و عاشق بمانند و در این عشق و رزی به این باو ر بر سند که آری می تو ان به عشق ایمان داشت و سخن از دو ری و دلتنگی به دو ر افکند و همیشه پر امید بود هر دو را چو ن فر ز ندم آیلی دو ست دار م و به هر د و گفته ام پسری و دختری در کنار آیلی دار م پسر م صبح ز من پرسید تا کجا پیش ر و م ناخدا ؟ تا کجا تو انم به او بگو یم این ر و یا نیست بلو ا نیست دکان بهر ریا باز نکر ده ام ؟ گفتم تا آنجا که باو ر کنی به باو ر ها به باو ر هائی که چو ن تر نم به آن سیه چشم معشو ق دلدار ت گفتی تا آنجا ر وی که معشو ق باو ر کند آری تو دنیای دگر بر روی او باز کنی حتی در کشا کش ر وز گار دو ری باشد و هجر لیک باو ر کنید می تو ان عاشق شد و می تو ان عاشق ماند و می تو ان بی تو قع ز تو و ز من عاشق ما شد و فر یاد شو ق کشید و پسر م باز پر سید چه کلامی تو ان گفت که باو ر را بهتر نمایان ساز د؟ می دانستم نباید باو ر را به کلام آلو ده نمو د شاید این باو ر نقش بسته بر روی کاغذ شعاری و بلو ائی بهر خو د فر و شی و خو ش جنسی خو د شود اما کلام پسر م نتو انست بر ای ناخدا قو ائی بر ای نگفتن باقی ساز د به همین دلیل گفتم فر یاد کش و بلند گوی

من نتر سم و نگو یم ز ترس

ترس کجاست؟زمانیکه من حامل عشق و دوستی انسانها هستم.

من نفر ت را به دو ر خو اهم افکند

نفرت کجاست؟وقتی که من حامل بخشش و گذشت هستم.

من به کلام و ر فتار شک نخو اهم کرد

شک و تردید کجاست ؟زمانیکه قلب من جایگاه ایمان است.

ایمان دار م با ایمان گو یم که اشتباه نکنم

اشتباه کجاست؟وقتی که من حامل حقیقت هستم.

ز حقیقت گو یم که نو میدی بر من کار گر نشود

نومیدی کجاست؟زمانیکه من دنیایی از امید هستم.

آنگه که ز امید پر گشتم من ز تار یکی نباید تر سید

تاریکی کجاست؟وقتی که من حامل زیباترین ستاره های پر نور هستم

نو ر در بر گیر م و فر یاد ز نم که عشق خو اهم و ر زید

عشق کجاست ؟ آنجا که همه نیت و خیر م بر ای او نه بهر تمنای خو یش باشد بی ز مان و بی مکان

آنجا که گو یم ” اگر عشق همان عشق باشد ز مان مقو له بی معنی است”

آری پسر م تا بی کر ان تا بی ز مان

عشق ” تا ” ندار د

آری باور این است